Delfiny z Karlina

W czasie nadzoru archeologicznego na Starym Mieście w Karlinie oprócz ciekawego talerzyka azjatyckiego odkryto również trzy w pełni zachowane piecowe kafle płytowe wypełniające.

Na każdym z nich widoczna jest para mocno stylizowanych delfinów, które oddzielone są motywem roślinnym. Delfin w sztuce europejskiej był szczególnie powszechny w dobie renesansu. Najbliższą analogią do wizerunku karlińskich delfinów są rzeźby z wieży Pałacu Młynarza w Koszalinie (dzisiejszej siedziby koszalińskiego Muzeum), Być może twórcy obu przedstawień czerpali inspirację z tego samego źródła. Delfin to symbol morza i atrybut Posejdona. W chrześcijańskim świecie znaków to również strażnik dusz w raju oraz symbol Zbawienia.

Kafle z Karlina z wizerunkiem delfinów (fot. A. Kuczkowski)

Dwa kafle, dwa miejsca, jeden twórca

Wróćmy na chwilę do darłowskiej sali sportowej gimnazjum. Dobiega powoli końca analiza materiału ceramicznego wówczas pozyskanego. Zaprezentowałem już najciekawsze przykłady naczyń glinianych. Pora więc pokazać kilka kafli piecowych, które również należą do zainteresowań badaczy dawnej ceramiki pomorskiej.

Szczególnie ciekawy okazał się okaz, który na pierwszy rzut oka niczym szczególnym się nie wyróżniał. Duży fragment kafla płytowego wypełniającego,  pokryty zieloną glazurą i zdobiony na całej powierzchni ornamentem roślinnym. Okazało się jednak, iż identyczny okaz kafla znaleziony został w latach 80. XX wieku podczas prac na zamku darłowskim, które prowadzone były przez archeologów szczecińskich z Pracowni Archeologicznej Zamek.

Znalezienie dwóch identycznych przedmiotów na dwóch różnych stanowiskach archeologicznych i to jeszcze w odstępstwie 30 lat nie należy do sytuacji częstych. Jest to kolejna wskazówka do prób rekonstrukcji socjotopografii dawnego Darłowa. Należy bowiem sądzić, że nabywca kafli, które znalazły się także na zamku książęcym, należał do bogatszych mieszczan.

Kafel znaleziony w czasie badań w darłowskiej sali sportowej w 2012 roku (fot. A. Kuczkowski)

Kafel znaleziony na zamku darłowskim w latach 80. XX wieku (wg Archiwum Działu Archeologii Muzeum w Koszalinie)